ABD'nin İran'daki büyük hatası
Atlantic
🔹 ABD ve İsrail, Şubat ayında İran'a yönelik savaşı İran hükümetini taviz vermeye zorlamak veya halk ayaklanmasıyla rejimi devirmek amacıyla başlattı.
🔹 İran'da beklenen halk ayaklanması gerçekleşmedi, hükümet ise geri adım atmak yerine Hürmüz Boğazı'nı kapatarak direniş stratejisi izledi.
🔹 ABD'nin planı büyük ölçüde hava saldırılarına dayanıyordu ve kara harekâtı tehdidi içermiyordu.
🔹 20. yüzyıl boyunca bazı askeri teorisyenler savaşların büyük ölçüde hava bombardımanlarıyla kazanılabileceğini savundu.
🔹 II. Dünya Savaşı'nda Almanya'nın Londra bombardımanları İngiltere'yi teslim olmaya zorlayamadı.
🔹 Müttefiklerin Almanya'ya yönelik yoğun bombardımanları da Nazi yönetiminin direncini tek başına kıramadı.
🔹 Japonya'nın teslimiyetinde atom bombaları ve Sovyetler Birliği'nin Mançurya'yı işgali belirleyici rol oynadı.
🔹 Vietnam Savaşı'nda milyonlarca ton bomba kullanılmasına rağmen Kuzey Vietnam teslim olmadı ve savaş sonunda ülkeyi birleştirdi.
🔹 Körfez Savaşı, Kosova ve Afganistan örneklerinde hava operasyonlarına kara güçleri veya kara harekâtı tehdidi eşlik etti.
🔹 İran'a karşı yürütülen operasyonda rejimi devirecek bir kara işgali tehdidi bulunmadı.
🔹 ABD, İran'ın su, elektrik ve ulaştırma altyapısını geniş çapta hedef almaktan kaçındı.
🔹 İran ise savaşın sonucunun Hürmüz Boğazı'nın kapalı kalma süresine bağlı olduğunu değerlendirerek bu stratejiye odaklandı.
🔹 İran yönetimi, çatışma boyunca ABD'ye ekonomik ve jeopolitik baskı oluşturabilecek bir karşılık verme kapasitesini korudu.
🔹 ABD'nin mühimmat stoklarında önemli azalma yaşandığı belirtiliyor.
🔹 Savaşın ABD'nin uluslararası ilişkileri ve askeri itibarı üzerinde olumsuz etkiler yarattığı değerlendiriliyor.
🔹 İran yönetiminin çatışmalar sonrasında stratejik açıdan daha güçlü bir konuma ulaştığı görüşü öne çıkıyor.
🔹 Hava gücüne dayalı savaş stratejisinin tek başına sonuç almakta yetersiz kaldığı değerlendirmesi yapılıyor.