Gazze’de Okula Dönüş
New Yorker
🔹 Gazze’nin kuzeyinde okulların çoğu yıkıldı veya yerinden edilen aileler için barınak olarak kullanılıyor; öğrenciler derslere büyük çadırlarda katılıyor.
🔹 Jabalia’daki Afak Okulu’na giden öğrenciler, bombalanmış binalar ve molozlarla çevrili yollarda yaklaşık 25 dakika yürüyor. Öğrenciler yürüyüş sırasında İsrail ateşi duyduklarında yere kapanıyor.
🔹 Öğrenciler haftada yalnızca üç gün, günde üç saat ders görüyor. Ders kitaplarının bulunmaması nedeniyle öğretmenler çalışma kâğıtlarına başvuruyor.
🔹 Öğrenciler son üç yılda yaşanan eğitim kayıplarını telafi edemiyor; bazı çocuklar travma, ebeveynlerinin ölümü veya gözaltına alınması nedeniyle okula devam edemiyor.
🔹 Gazze’de okul malzemelerinin fiyatı yükseldi. Yaklaşık 10 dolara satılan okul çantaları 40 dolara çıkarken, bir spiralli defterin fiyatı 22 şekele ulaştı.
🔹 Gazze Üniversitesi’nde hukuk sekreterliği eğitimi alan öğrencilerin dersleri çevrim içi yapılacak. Bazı öğrenciler, gerekli ekipmanlara sahip olmadıkları için bilgisayar kullanımını yalnızca telefon ekranından izleyerek öğrenmeye çalışacak.
🔹 Birleşmiş Milletler’in Haziran 2026 tarihli raporu, tekrarlanan bombardıman, yerinden edilme ve temel hizmetlerin çökmesinin Gazze’deki çocukların eğitimini kesintiye uğrattığını bildirdi. UNICEF, erken çocukluk hizmetlerinin çökmesi nedeniyle beş yaşın altındaki yüz binlerce çocuğun ciddi gelişimsel gecikme riski taşıdığını açıkladı.
🔹 Beit Lahia’da yıkılan bir anaokulunu yöneten Andera-Ghandi, daha sonra Refah ve Han Yunus’ta çadırlarda okullar açtı. Gazze kentinde kurduğu Athar Okulu’nda yaklaşık 500 öğrenci ücretsiz eğitim alıyor.
🔹 Öğrenciler çoğu zaman sandalye ve sıra olmadan, toprak üzerinde veya hamur açmak için kullanılan küçük bir masada çalışıyor. Geçen kış binlerce çadırı kullanılmaz hâle getirdi.
🔹 9 Nisan 2026’da dokuz yaşındaki Ritaj Rihan, Gazze’deki bir çadır okulunda ders sırasında İsrail kurşunuyla vuruldu ve sağlık merkezine götürülürken hayatını kaybetti.