Macron Fransa’yı Nasıl İstikrarsızlaştırdı
New Yorker
🔹 Fransa’da lise öğrencilerinin okullardaki yetersiz finansman ve kötü koşulları protesto etmesiyle başlayan gösteriler, yaşam maliyetlerinden ve Emmanuel Macron’un cumhurbaşkanlığından rahatsız grupların katılımıyla büyüdü.
🔹 Gösteriler Paris ve diğer Fransız kentlerinde yağma ve kundaklamaların yaşandığı şiddet olaylarına dönüştü. Şiddet olayları, devletin güvenliği sağlayamadığı ve kontrolü kaybettiği algısını güçlendirdi.
🔹 Marine Le Pen, Macron’un görev süresinin gelecek yıl sona ermesi öncesinde kamuoyu yoklamalarında en olası halefi olarak öne çıktı; şiddet olaylarının ardından seçilme ihtimali arttı.
🔹 Jean-Luc Mélenchon, protesto hareketiyle ilişkilendi ve lise öğrencilerinin taleplerini destekledi. Mélenchon’un tutumu sol seçmen desteğini yeniden artırabilir.
🔹 Merkez siyasetteki adaylar, protestoculara fazla yaklaşmanın düzensizliği meşrulaştırmasından, polise tam destek vermenin ise başka bir siyasi maliyet yaratmasından çekiniyor.
🔹 Marine Le Pen, olası ikinci turda merkez adaylara karşı küçük veya orta düzeyde farklarla önde bulunurken Mélenchon’a karşı farkı 30 puanı aşıyor.
🔹 Macron’a yönelik kamuoyu tepkisi, merkez adayların siyasi hareket alanını daraltıyor. Macron hem otoriter ve yukarıdan yönetici bir figür olarak görülüyor hem de karar uygulama gücünden yoksun olmakla eleştiriliyor.

🔹 Macron, Sosyalistlerle sağdaki Gaullistlerin zayıflığından yararlanarak iktidara geldi ve bu parti sisteminin zayıflamasını hızlandırdı. Ancak kendisinden sonra merkezde bir siyasi alternatif oluşturmadı.
🔹 Macron’un politikaları arasında emeklilik sisteminin ele alınması, ekonomik düzenlemelerin gevşetilmesi ve girişimciliğin teşvik edilmesi bulunuyordu.
🔹 Akaryakıt vergisi artışı, Paris’teki çevre politikalarını destekleyen kesimlerden çok otomobillerine bağımlı yoksul bölgelerde yaşayanları etkiledi ve Sarı Yelekliler hareketini başlattı.
🔹 Macron’un yeniden dağıtım sağlayan bir vergiyi kaldırması, varlıklı kesimlerin cumhurbaşkanı olduğu algısını güçlendirdi.
🔹 Macron, Charles de Gaulle’ün Beşinci Cumhuriyet’teki güçlü cumhurbaşkanı modelini yeniden canlandırmaya çalıştı; ancak de Gaulle’ün tarihsel meşruiyetine sahip olmadığı için aynı siyasi ağırlığı oluşturamadı.






