Amerika neden yapay zekâdan nefret ediyor?
Financial Times
🔹 ABD’de seçmenlerin veri merkezlerine yönelik güçlü muhalefeti, ara seçimlerde oy tercihlerini etkileyen faktörlerden biri oldu; siyasetçiler veri merkezleri için moratoryumlar vadetti.
🔹 ABD’de kamuoyu yapay zekânın işleri ortadan kaldırabileceği, siber saldırılara yol açabileceği ve daha büyük riskler yaratabileceği endişesini taşıyor. Çin ve Asya’nın büyük bölümünde yapay zekânın fırsatlarına yönelik iyimserlik daha yüksek, risklere yönelik kaygı ise daha düşük.
🔹 Çin’de veri merkezlerine yönelik yerel kaygılar daha çok köylülerin ekonomik faydalardan pay alıp alamayacağına odaklanıyor; yapay zekâya genel muhalefet daha sınırlı kalıyor.
🔹 Birleşik Arap Emirlikleri, 2028’e kadar kamu hizmetlerinin yarısında etken yapay zekâ kullanmayı planlıyor. Ülkede bu plan şimdiye kadar protestolara yol açmadı.
🔹 Japonya ve Güney Kore’de iş gücü açığı, otomasyona yönelik kabulü artırıyor. ABD’de demografik daralma daha sınırlı olduğu için robotlara yönelik ekonomik teşvik daha düşük kalıyor.
🔹 Gelişmiş Batı ülkelerinde seçmenler, yapay zekânın beyaz yakalı işleri ortadan kaldırmasından ve geçmişten daha kötü bir gelecek yaratmasından endişe ediyor. Asya’daki birçok ülke ise teknolojik ilerleme sayesinde refah artışı yaşadığı için yapay zekâya daha olumlu bakıyor.
🔹 ABD’de yapay zekâ gelirleri elitleri zenginleştirirken bu servetin yeniden dağıtılması ve çalışanların yapay zekâ araçları konusunda eğitilmesi için koordineli politikalar uygulanmadı. Singapur’da hükümet, yaşam boyu yapay zekâ becerileri kazandırıyor, yanlış bilgiyle mücadele ediyor ve özellikle yeni mezunların iş kaybını önlemeye çalışıyor.
🔹 Yapay zekâya yönelik tutumlarda dinî ve kültürel farklılıklar da rol oynuyor. Japonya’daki birbirine bağlılık anlayışı, insansı robotların kabulünü kolaylaştırırken Çin’de Konfüçyüsçü yaklaşım teknolojiyi insanlardan ayrı ve yabancı bir güç olarak görmüyor.

🔹 Bireyci kültürlerde yapay zekâ, kişisel özgünlük, özerklik ve mahremiyete tehdit olarak algılanabiliyor; kolektivist kültürlerde ise benliğin uzantısı ve toplumsal uzlaşmayı kolaylaştıran bir araç olarak görülebiliyor.
🔹 ABD’de yapay zekâ mahremiyetine ilişkin kaygılar daha çok uygulamaların kişisel bilgileri açığa çıkarmasına odaklanıyor. Çin’de yapay zekânın ticari manipülasyon ve dolandırıcılığa karşı mahremiyeti koruyabileceğine yönelik iyimserlik daha yüksek.
🔹 İnsanlara duyulan güven de yapay zekâya yönelik tutumu etkiliyor. Çin’de yüz tanıma teknolojileri, insan bürokratlara kıyasla daha adil veya daha az taraflı görülebildiği için kabul edilebiliyor.
🔹 Yüz tanıma teknolojileri konusunda ABD’deki tutumlar, Apple’ın yüz tanıma özellikli akıllı telefonunu piyasaya sürmesinin ardından kolaylık gerekçesiyle değişti. Benzer bir değişim yapay zekâ konusunda da yaşanabilir.
🔹 Geoffrey Hinton, Batı toplumlarının insanlarla makinelerin iç içe geçtiğini kabul etme zamanının yaklaşabileceğini söyledi. Hinton, tehlikeleri nedeniyle insanların yapay zekâyı “anne ve bebek gibi” kontrol etmesi gerektiğini belirtti.
🔹 Hükümetler iş kayıplarına, eşitsizliğe ve varoluşsal risklere karşı etkili önlemler alırsa yapay zekâya yönelik kamu muhalefeti azalabilir. Büyük bir yapay zekâ kazası veya gelişmekte olan ülkelerde yaygın iş kaybı ise Asya ve gelişmekte olan piyasalardaki tutumları olumsuz yönde değiştirebilir.
🔹 Yapay zekâya yönelik kamu tutumları sabit değil; politika değişiklikleri ve dış etkilerle dönüşebiliyor.





