🔹 Hindistan’da tam bağışıklama kapsamı 2015’teki yüzde 62 seviyesinden Ocak 2026’da yüzde 98,4’e yükseldi.
🔹 Hindistan, 2014’te çocuk felcinden arındırılmış ülke ilan edildi; 2015’te anne ve yenidoğan tetanozu halk sağlığı sorunu olmaktan çıkarıldı.
🔹 Covid-19 salgını sırasında Hindistan’da yerli olarak geliştirilen ve lisanslanan aşılar dahil 200 crore’dan fazla doz uygulandı.
🔹 Hükümet, 28 Şubat 2026’da 14 yaşındaki yaklaşık 1,2 crore kız çocuğunu hedefleyen ücretsiz ve gönüllü tek doz HPV aşılama kampanyasını başlattı. 11 Eylül’e kadar 80 lakh’tan fazla doz uygulandı.
🔹 Dünya Sağlık Örgütü ve UNICEF’in 2025 tahminlerine göre çocukların yüzde 97’si DTP aşısının ilk dozunu, yüzde 95’i üç dozun tamamını aldı. Kızamık aşısında ilk doz kapsamı yüzde 98, ikinci doz kapsamı yüzde 95 oldu.
🔹 Hiç rutin aşı almamış çocukların sayısı 2024’te yaklaşık 9,09 lakh iken 2025’te 6,79 lakh’a geriledi. Hindistan, 2001’den bu yana ilk kez kızamık aşısını kaçıran çocuk sayısı en yüksek 10 ülke arasından çıktı.
🔹 Aşılama kapsamı eyaletler arasında eşit değil. 12-23 aylık çocuklarda tam aşılama oranı Goa’da yüzde 93,8, Nagaland’da yüzde 64,3 olarak ölçüldü; yenidoğanlarda hepatit B’nin doğum dozunu alma oranı Goa’da yüzde 91,9, Nagaland’da yüzde 46,4 oldu.
🔹 Dünya Sağlık Örgütü’nün 2025’te 11 eyaletteki 143 öncelikli bölgede 2,24,698 çocukla yürüttüğü değerlendirmede, aşısız çocukların yüzde 39’unda bakım verenlerin reddi, yüzde 34’ünde göç etkili oldu.
🔹 Göç, uzak yerleşimler, ulaşım maliyetleri, sınırlı farkındalık, günlük gelir kaybı, yanlış bilgiler ve yan etki korkusu çocukların aşı takvimini tamamlamasını engelleyebiliyor.
🔹 Mission Indradhanush kapsamında 5,46 crore’dan fazla çocuk ile 1,32 crore hamile kadın aşılandı. Mart 2026 itibarıyla U-WIN portalına 11,87 crore çocuk kaydedildi.
🔹 Yetişkinlerde grip, pnömokok hastalığı, hepatit B, zona ve tetanoz-difteri aşılarının kullanımı düşük kaldı. Goa, Eylül 2026’da yüksek riskli yetişkinlere odaklanan 2026-2036 yaşam boyu bağışıklama politikasını kabul eden ilk eyalet oldu.
🔹 Çocukluk dönemi dışındaki aşılama açığını azaltmak için zamanında takip, toplum çalışmaları, daha kolay sağlık hizmeti erişimi ve yetişkin bağışıklamasına yönelik Hindistan’a özgü kılavuzlar gerekiyor.