Kim Jong Un döneminde bir Kuzey Kore akıllı telefonunu kullanmanın nasıl bir şey olduğuna bakın
Washington Post
🔹 Kuzey Koreliler internete erişemiyor; ancak akıllı telefon kullanımı ülkede, özellikle Pyongyang’daki elit kesim arasında yayılıyor.
🔹 Ülkedeki akıllı telefonlar çok sayıda uygulama içeriyor ancak yalnızca devlet kontrolündeki kısıtlı ulusal intranete bağlanabiliyor.
🔹 Üst düzey telefonların perakende fiyatı yaklaşık 750 dolar seviyesinde bulunuyor ve bu fiyat, nüfusun büyük bölümü için erişilemez durumda.
🔹 Elektronik cüzdan uygulamalarıyla çevrim içi bankacılık, para dolaşımı, döviz kurları, fiyatlar ve vergiler üzerinde devlet denetimi artıyor. Peter Ward, çevrim içi bankacılığın tahıl tedarikinin izlenmesine ve dağıtım hattındaki hırsızlıkla yolsuzlukla mücadeleye yardımcı olabileceğini söyledi.
🔹 Pyongyang’da akıllı telefonlarla QR kod üzerinden ödeme yapılabiliyor; elektronik cüzdanlar toplu taşıma, taksi, yemek teslimatı ve sinema bileti ödemelerinde kullanılabiliyor.
🔹 Manbang adlı 24 saatlik video uygulaması, isteğe bağlı televizyon programları, filmler ve devlet medyası videoları sunuyor. Güney Kore dizileri ve filmlerinin kaçak dağıtımı ölüm cezasıyla cezalandırılabiliyor.
🔹 Kuzey Kore’de 2008’den beri cep telefonu kullanıcılarının sayısı hızla arttı. Yaklaşık 26 milyon nüfuslu ülkede 6,35 milyondan fazla cep telefonu aboneliği bulunuyor; akıllı telefonların çoğu Kuzey Kore yazılımı yüklü Çin donanımlarından oluşuyor.
🔹 Ülkenin büyük bölümünde 4G ağı bulunuyor; devlet onaylı yüzlerce uygulama ve en az 24 yerli cep telefonu markası kullanıma sunulmuş durumda.
🔹 “A Woman’s Age” adlı uygulama, adet takibi, makyaj ve bel bölgesini ince tutmaya yönelik öneriler sağlıyor. Uygulama, eski lider Kim Jong Il’in kadın sağlığı yönetimine ilişkin mesajıyla açılıyor.
🔹 Kullanıcılar ilaç siparişi verip teslimat alabiliyor. “Medication Dictionary” uygulaması ise ilaç siparişi sırasında tıbbi terimlerin aranmasını sağlıyor; elektronik satın alma takibi, ilaç hırsızlığını zorlaştırabilir ve ilaç tedarikinin daha yakından izlenmesine yardımcı olabilir.
🔹 Pyongyang sakinleri elektronik okuyucular üzerinden devlet medyasını okuyabiliyor ve taksi çağırabiliyor. Yoğun saatlerde veya gece geç saatlerde fiyatı artan 45 dakikalık bir taksi yolculuğu yaklaşık 8 dolar, diğer saatlerde yaklaşık 5 dolar tutuyor.
🔹 Pyongyang’da yeni yüksek katlı binalar ve artan araç sayısı dikkat çekiyor; kentte trafik sıkışıklıkları yaşanıyor. Akıllı telefonların yaygınlaşması, ülke dışından bilgiye erişimi artırmadı; dış internete ulaşmak isteyenler Çin sınırı yakınında karaborsadan SIM kart alıp Çin baz istasyonlarının sinyalini kullanmak zorunda kalıyor ve Çin’in dijital gözetimiyle güvenlik duvarına tabi oluyor.