Hastama Eve Hiç Dönemeyeceğini Söyledim. Yanılmışım.
New York Times
🔹 Linda LeBlanc’ın akciğerleri ağır hasar gördü ve solunum tüpü kullanılmadan verilebilecek en yüksek düzeyde oksijene ihtiyaç duydu.
🔹 Haftalarca steroid tedavisine yanıt vermeyen LeBlanc’a akciğerlerinin düzelmesinin beklenmediği ve eve dönemeyebileceği söylendi.
🔹 LeBlanc’ın durumu kötüleşebilir ya da oksijene bağlı, nefes darlığı ve yoğun kaygıyla geçen yaşamını sürdürmek istemeyebilirdi; ikinci durumda oksijen kesilerek rahatlatıcı bakım uygulanacaktı.
🔹 LeBlanc, hastaneden ayrılma ihtimali bulunmadığını düşündüğü sırada plastik oyuncak ördeklerinden birini doktorun üç yaşındaki kızına verdi.
🔹 LeBlanc’ın akciğerleri iyileşmeye başladı ve yaklaşık bir ay sonra hastaneden ayrılarak eve döndü.
🔹 Yoğun bakımda doktorlar, hastaların prognozunu aileleriyle görüşürken başlangıçta en iyi ve en kötü senaryoları değerlendiriyor, daha sonra geleceğe ilişkin daha net bir öngörü sunuyor.
🔹 Tıbbi bakımda kesin yanıt verme baskısı, doktorların belirsizliğe yeterince uzun süre tanımamasına ve iyileşme ihtimallerini erken kapatmasına yol açabilir.
🔹 LeBlanc, eve döndükten kısa süre sonra hayatını kaybetti; kızı, evde geçirdiği sürenin anlamlı olduğunu ve annesinin kedilerini gördüğünü söyledi.
🔹 LeBlanc’ın öyküsü, her hastanın beklemesi gerektiği ya da tek bir istisnanın tıbbi uygulamayı değiştirmesi gerektiği anlamına gelmiyor; hastaların sonuçları belirsizken daha uzun süre beklemek gerekebilir.